Γενική θεωρία της Σχετικότητας - Κοσμολογία με τα μαθηματικά του λυκείου

Από astronomia.gr
Μετάβαση σε:πλοήγηση, αναζήτηση
Γενική θεωρία της Σχετικότητας - Κοσμολογία με τα μαθηματικά του λυκείου
Geniki sxetikotita-kosmologia.jpg
Τίτλος Γενική θεωρία της Σχετικότητας - Κοσμολογία με τα μαθηματικά του λυκείου
Συγγραφέας Δημήτρης Κρέτζας
1η Έκδοση
Χρονολογία Έκδοσης 2005
Εκδότης ΖΗΤΗ
Αριθμός Σελίδων 444
ISBN 9604319744
Τύπος Έκδοσης -
Τόμοι 1

Αρχικά ο συγγραφέας ασχολείται με τη σχέση Γεωμετρίας και Φυσικής και τη σύνδεση τους στην περιγραφή των φυσικών φαινομένων. Στη συνέχεια, η αρχή της ισοδυναμίας οδηγεί στην ταυτοτική σχέση αδράνειας και βαρύτητας, με αποτέλεσμα την παρατηρούμενη συστολή των μηκών και τη διαστολή του χρόνου σε πεδία βαρύτητας, με συνέπεια την αλλαγή της Γεωμετρίας του χώρου και την επιβεβαίωση, με παρατηρήσιμα φαινόμενα, της Αστρονομίας και της Αστροφυσικής. Η εξέταση της εξέλιξης των άστρων οδηγεί στις μαύρες τρύπες, τις ηλεκτρικά φορτισμένες και τις περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες και τα περίεργα φαινόμενα που προκύπτουν. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην Κοσμολογία. Η δημιουργία και το μέλλον του σύμπαντος ή των συμπάντων είναι το θέμα που ξεπερνά τα όρια και τις δυνατότητες της σκέψης μας. Θα γίνει αναφορά στις διαστάσεις του χώρου, την Ανθρωπική Αρχή που συνδέει τα πάντα με την ύπαρξη μας και γενικά στις ανακαλύψεις και παραδοχές μέχρι τις αρχές του αιώνα μας.


Ακόμα το βιβλιο ασχολείται με τις ανακαλύψεις του τέλους του 20ού και τις ανακαλύψεις και μετρήσεις των αρχών του 21ου αιώνα, που ουσιαστικά ανέτρεψαν την παραδοχή ενός σύμπαντος με επιβραδυνόμενη διαστολή. Η ακριβής μέτρηση των κοσμολογικών σταθερών, κυρίως από το δορυφόρο WMAP (2003), δημιούργησε την αντίληψη ότι οι μετρήσεις μπορεί να προηγηθούν των θεωριών και να δώσουν απαντήσεις στο ποια δεδομένα ταιριάζουν καλύτερα στο σύμπαν. Οι μετρήσεις επιβεβαίωσαν, προς έκπληξη των επιστημόνων, ότι σήμερα η διαστολή του σύμπαντος είναι επιταχυνόμενη, ότι η συνήθης ύλη αποτελεί μόνο το 4% της υλοενέργειας του σύμπαντος, ότι η άγνωστη σκοτεινή ύλη αποτελεί το 23% και το υπόλοιπο 73% κατέχεται από την άγνωστη, με ιδιότητες αντιβαρύτητας, σκοτεινή ενέργεια.


Για την καλύτερη κατανόηση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας είναι απαραίτητες στοιχειώδεις γνώσεις της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν τρία παραρτήματα. Το πρώτο περιέχει απλές μαθηματικές σχέσεις για προσεγγίσεις κτλ. Το δεύτερο υπενθυμίζει ή κατατοπίζει τον αναγνώστη για διάφορες έννοιες και σχέσεις της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Το τρίτο αφορά τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας και την Κοσμολογία. Σε αυτό δίνονται κάποια συμπληρώματα, τα οποία πιθανόν να κάνουν καλύτερη την κατανόηση των εννοιών του βιβλίου.