Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του "Τιτάνας"

Από astronomia.gr
Μετάβαση σε:πλοήγηση, αναζήτηση
Γραμμή 4: Γραμμή 4:
  
 
Στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα κυριαρχούν άζωτο και υδρογονάνθρακες, που του δίνουν το πορτοκαλί χρώμα. Περίπου 500 χιλιόμετρα πάνω απ' την επιφάνειά του, η ατμόσφαιρα τελειώνει σε μια άλω φορτισμένων σωματιδίων. Η ατμόσφαιρα του Τιτάνα πιστεύεται ότι μοιάζει πολύ με αυτή της Γης στα πρώτα στάδια δημιουργίας της, πριν εμφανιστεί δηλαδή ζωή στον πλανήτη. Ο Τιτάνας όμως είναι πολύ μακρύτερα από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες τις τάσης των -178 βαθμών Κελσίου οι οποίες δεν επιτρέπουν την εμφάνιση κάποιας μορφής ζωής.
 
Στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα κυριαρχούν άζωτο και υδρογονάνθρακες, που του δίνουν το πορτοκαλί χρώμα. Περίπου 500 χιλιόμετρα πάνω απ' την επιφάνειά του, η ατμόσφαιρα τελειώνει σε μια άλω φορτισμένων σωματιδίων. Η ατμόσφαιρα του Τιτάνα πιστεύεται ότι μοιάζει πολύ με αυτή της Γης στα πρώτα στάδια δημιουργίας της, πριν εμφανιστεί δηλαδή ζωή στον πλανήτη. Ο Τιτάνας όμως είναι πολύ μακρύτερα από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες τις τάσης των -178 βαθμών Κελσίου οι οποίες δεν επιτρέπουν την εμφάνιση κάποιας μορφής ζωής.
 +
 +
Η διαστημοσυσκευή [[Cassini]] της [[NASA]] φωτογράφησε για πρώτη φορά ένα σύννεφο πάνω από το βόρειο πόλο (με μέγεθος όσο οι μισές ΗΠΑ) στις 29 Δεκεμβρίου και ξανά στις 13 Ιανουαρίου, καθώς η άνοιξη φέρνει το φως στο βόρειο ημισφαίριο του Τιτάνα. Το σύννεφο, με διάμετρο γύρω στα 2.400 χιλιόμετρα, δεν είχε παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, καθώς ήταν κρυμμένο στο σκοτάδι που καλύπτει το βόρειο πόλο στη διάρκεια του τιτάνιου χειμώνα. Παρατηρήσεις με τηλεσκόπια στη Γη υποδεικνύουν ότι το σύννεφο του βόρειου πόλου είναι εποχιακό φαινόμενο. Δεδομένου όμως ότι κάθε εποχή στον Τιτάνα διαρκεί περίπου επτά γήινα χρόνια, το νέφος εκτιμάται ότι θα παραμείνει στη θέση του για συνολικά 25 χρόνια, προτού εξαφανιστεί για περίπου μια πενταετία.
  
 
==Επιφανιακά χαρακτηριστικά==
 
==Επιφανιακά χαρακτηριστικά==
  
Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι στον Τιτάνα ίσως υπήρχαν ωκεανοί υδρογονανθράκων αλλά το 2004 η διαστημοσυσκευή [[Κασσίνι]] μας έδειξε ότι δεν υπάρχουν ωκεανοί. Οι σκοτεινές περιοχές που παρατήρισαν οι αστρονόμοι αποδείχτηκε ότι είναι τεράστιες εκτάσεις γεμάτες με αμμόλοφους και ίσως σκεπασμένες από κάποιο οργανικό υλικό. Το Σεπτέμβριο του 2006 το [[Κασσίνι]] εντόπισε λίμνες υδρογονανθράκων κοντά στο βόρειο πόλο του δορυφόρου, οι οποίες πιστεύεται ότι τροφοδοτούν και την ατμόσφαιρά του με διάφορες οργανικές ενώσεις.
+
Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι στον Τιτάνα ίσως υπήρχαν ωκεανοί υδρογονανθράκων αλλά το 2004 το [[Κασσίνι]] μας έδειξε ότι δεν υπάρχουν ωκεανοί. Οι σκοτεινές περιοχές που παρατήρισαν οι αστρονόμοι αποδείχτηκε ότι είναι τεράστιες εκτάσεις γεμάτες με αμμόλοφους και ίσως σκεπασμένες από κάποιο οργανικό υλικό. Το Σεπτέμβριο του 2006 το [[Κασσίνι]] εντόπισε λίμνες υδρογονανθράκων κοντά στο βόρειο πόλο του δορυφόρου, οι οποίες πιστεύεται ότι τροφοδοτούν και την ατμόσφαιρά του με διάφορες οργανικές ενώσεις. Το μεθάνιο πέφτει υπό μορφή βροχής, σχηματίζει λίμνες, και στη συνέχεια εξατμίζεται και σχηματίζει σύννεφα. Αυτός ο κύκλος του μεθανίου παρομοιάζεται με τον υδρολογικό κύκλο της Γης.
 +
 
 
Επίσης στον Τιτάνα υπάρχουν γεωλογικοί σχηματισμοί που σχηματίζονται απλώς από εποχιακές ή ημιμόνιμες λίμνες και ρυάκια από τη βροχή υδρογονανθράκων που πέφτει κατά καιρούς.
 
Επίσης στον Τιτάνα υπάρχουν γεωλογικοί σχηματισμοί που σχηματίζονται απλώς από εποχιακές ή ημιμόνιμες λίμνες και ρυάκια από τη βροχή υδρογονανθράκων που πέφτει κατά καιρούς.
  
 
[[Κατηγορία:Φυσικοί Δορυφόροι]]
 
[[Κατηγορία:Φυσικοί Δορυφόροι]]

Αναθεώρηση της 17:21, 21 Φεβρουαρίου 2007

Ο Τιτάνας είναι ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου και ο μοναδικός στο Ηλιακό Σύστημα που έχει πυκνή ατμόσφαιρα (60% πυκνότερη από της Γης). Ανακαλύφτηκε από τον Ολλανδό αστρονόμο Κρίστιαν Χόϋχενς το 1655. Έχει διάμετρο 5.150 χιλιόμετρα και απέχει από τον Κρόνο 1.221.931 χιλιόμετρα.

Ατμόσφαιρα

Στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα κυριαρχούν άζωτο και υδρογονάνθρακες, που του δίνουν το πορτοκαλί χρώμα. Περίπου 500 χιλιόμετρα πάνω απ' την επιφάνειά του, η ατμόσφαιρα τελειώνει σε μια άλω φορτισμένων σωματιδίων. Η ατμόσφαιρα του Τιτάνα πιστεύεται ότι μοιάζει πολύ με αυτή της Γης στα πρώτα στάδια δημιουργίας της, πριν εμφανιστεί δηλαδή ζωή στον πλανήτη. Ο Τιτάνας όμως είναι πολύ μακρύτερα από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες τις τάσης των -178 βαθμών Κελσίου οι οποίες δεν επιτρέπουν την εμφάνιση κάποιας μορφής ζωής.

Η διαστημοσυσκευή Cassini της NASA φωτογράφησε για πρώτη φορά ένα σύννεφο πάνω από το βόρειο πόλο (με μέγεθος όσο οι μισές ΗΠΑ) στις 29 Δεκεμβρίου και ξανά στις 13 Ιανουαρίου, καθώς η άνοιξη φέρνει το φως στο βόρειο ημισφαίριο του Τιτάνα. Το σύννεφο, με διάμετρο γύρω στα 2.400 χιλιόμετρα, δεν είχε παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, καθώς ήταν κρυμμένο στο σκοτάδι που καλύπτει το βόρειο πόλο στη διάρκεια του τιτάνιου χειμώνα. Παρατηρήσεις με τηλεσκόπια στη Γη υποδεικνύουν ότι το σύννεφο του βόρειου πόλου είναι εποχιακό φαινόμενο. Δεδομένου όμως ότι κάθε εποχή στον Τιτάνα διαρκεί περίπου επτά γήινα χρόνια, το νέφος εκτιμάται ότι θα παραμείνει στη θέση του για συνολικά 25 χρόνια, προτού εξαφανιστεί για περίπου μια πενταετία.

Επιφανιακά χαρακτηριστικά

Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν ότι στον Τιτάνα ίσως υπήρχαν ωκεανοί υδρογονανθράκων αλλά το 2004 το Κασσίνι μας έδειξε ότι δεν υπάρχουν ωκεανοί. Οι σκοτεινές περιοχές που παρατήρισαν οι αστρονόμοι αποδείχτηκε ότι είναι τεράστιες εκτάσεις γεμάτες με αμμόλοφους και ίσως σκεπασμένες από κάποιο οργανικό υλικό. Το Σεπτέμβριο του 2006 το Κασσίνι εντόπισε λίμνες υδρογονανθράκων κοντά στο βόρειο πόλο του δορυφόρου, οι οποίες πιστεύεται ότι τροφοδοτούν και την ατμόσφαιρά του με διάφορες οργανικές ενώσεις. Το μεθάνιο πέφτει υπό μορφή βροχής, σχηματίζει λίμνες, και στη συνέχεια εξατμίζεται και σχηματίζει σύννεφα. Αυτός ο κύκλος του μεθανίου παρομοιάζεται με τον υδρολογικό κύκλο της Γης.

Επίσης στον Τιτάνα υπάρχουν γεωλογικοί σχηματισμοί που σχηματίζονται απλώς από εποχιακές ή ημιμόνιμες λίμνες και ρυάκια από τη βροχή υδρογονανθράκων που πέφτει κατά καιρούς.