Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πυρσός»

Από astronomia.gr
Πήδηση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση
 
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρείται στη [[φωτόσφαιρα]] του [[Ήλιος|Ήλιου]]. Οι ακίδες (spicules) εμφανίζονται στο χείλος του ηλιακού δίσκου και είναι στενοί επιμήκεις σχηματισμοί ύψους περίπου 7000 χλμ και μέσου πλάτους 1000 χλμ. Η μέση διάρκεια ζωής τους είναι 8 λεπτά της ώρας.
+
Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρείται στη [[φωτόσφαιρα]] του [[Ήλιος|Ήλιου]]. Πολλές φορές κοντά στα χείλη της φωτόσφαιρας, στην περιοχή που υπάρχουν [[Ηλιακή Κηλίδα|κηλίδες]], παρατηρούνται περιοχές μεγαλύτερης λαμπρότητας. Οι περιοχές αυτές ονομάζονται πυρσοί (faculae) και πιθανόν να οφείλονται σε ενέργεια που παράγεται κατά την αναδιάταξη του μαγνητικού πεδίου των κηλίδων. Η παρουσία πυρσών σε περιοχή που δεν υπάρχουν κηλίδες είτε προμηνύει την εμφάνιση κηλίδων είτε αποτελεί ένδειξη ότι στην περιοχή αυτή υπήρχαν κηλίδες που έχουν εξαφανιστεί. Η παρουσία πάντως πυρσών στο ανατολικό χείλος του ήλιου συνήθως προμηνύει την εμφάνιση νέων κηλίδων. Ας σημειωθεί ότι σπάνια παρατηρούνται πυρσοί στο κέντρο της φωτόσφαιρας γιατί η φωτεινότητά τους είναι περίπου ίση με τη φωτεινότητα του κέντρου της φωτόσφαιρας.
  
 
[[Κατηγορία:Ήλιος]]
 
[[Κατηγορία:Ήλιος]]

Τελευταία αναθεώρηση της 04:10, 15 Ιουνίου 2007

Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρείται στη φωτόσφαιρα του Ήλιου. Πολλές φορές κοντά στα χείλη της φωτόσφαιρας, στην περιοχή που υπάρχουν κηλίδες, παρατηρούνται περιοχές μεγαλύτερης λαμπρότητας. Οι περιοχές αυτές ονομάζονται πυρσοί (faculae) και πιθανόν να οφείλονται σε ενέργεια που παράγεται κατά την αναδιάταξη του μαγνητικού πεδίου των κηλίδων. Η παρουσία πυρσών σε περιοχή που δεν υπάρχουν κηλίδες είτε προμηνύει την εμφάνιση κηλίδων είτε αποτελεί ένδειξη ότι στην περιοχή αυτή υπήρχαν κηλίδες που έχουν εξαφανιστεί. Η παρουσία πάντως πυρσών στο ανατολικό χείλος του ήλιου συνήθως προμηνύει την εμφάνιση νέων κηλίδων. Ας σημειωθεί ότι σπάνια παρατηρούνται πυρσοί στο κέντρο της φωτόσφαιρας γιατί η φωτεινότητά τους είναι περίπου ίση με τη φωτεινότητα του κέντρου της φωτόσφαιρας.