Μελανή Οπή - Ιστορικό εκδόσεων

Quendi: /* Εξαέρωση μελανών οπών-Ακτινοβολία Hawking */

2006-10-14T14:46:19Z

Εξαέρωση μελανών οπών-Ακτινοβολία Hawking

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:46, 14 Οκτωβρίου 2006
Γραμμή 107:		Γραμμή 107:


	Σε ορισμένα ασυνήθιστα περιβάλλοντα, όπως είναι τα ισχυρά ~~βαρύτιμα~~ πεδία - που παράγονται από μαύρες τρύπες, μπορούν να "δανειστούν" ενέργεια από το γειτονικό τους χώρο και να γίνουν προσωρινά πραγματικά σωματίδια. Όταν τα εικονικά σωματίδια φανερωθούν, εμφανιστούν δηλαδή στον πραγματικό κόσμο, πρέπει να είναι σε μορφή ζεύγους, ενός σωματίου και του αντισωματίου του. Αυτά μετά από ένα απειροελάχιστο χρόνο εξαϋλώνονται για να μην έχουμε παραβίαση της αρχής διατήρησης της ενέργειας και απελευθερώνουν την ενέργειά τους πίσω στο κενό. Τι γίνεται: Τα εικονικά σωματίδια μπορούν να δανειστούν ενέργεια από μια μαύρη τρύπα και να υλοποιηθούν ακριβώς στην άκρη του ορίζοντα γεγονότος μιας μαύρης τρύπας. Δηλαδή, το όριο που χωρίζει το "εσωτερικό" από το "εξωτερικό" χώρο μιας μαύρης τρύπας. Όταν αυτό συμβεί, το ένα σωμάτιο μερικές φορές πέφτει μέσα στη μαύρη τρύπα (προς το χώρο της ανωμαλίας ή ιδιομορφίας), ενώ το άλλο διαφεύγει. Όπως βλέπουμε στην παρακάτω εικόνα όπου σωμάτιο (p) - αντισωμάτιο (a):		Σε ορισμένα ασυνήθιστα περιβάλλοντα, όπως είναι τα ισχυρά βαρυτικά πεδία που παράγονται από μαύρες τρύπες μπορούν να "δανειστούν" ενέργεια από το γειτονικό τους χώρο και να γίνουν προσωρινά πραγματικά σωματίδια. Όταν τα εικονικά σωματίδια φανερωθούν, εμφανιστούν δηλαδή στον πραγματικό κόσμο, πρέπει να είναι σε μορφή ζεύγους, ενός σωματίου και του αντισωματίου του. Αυτά μετά από ένα απειροελάχιστο χρόνο εξαϋλώνονται για να μην έχουμε παραβίαση της αρχής διατήρησης της ενέργειας και απελευθερώνουν την ενέργειά τους πίσω στο κενό. Τι γίνεται: Τα εικονικά σωματίδια μπορούν να δανειστούν ενέργεια από μια μαύρη τρύπα και να υλοποιηθούν ακριβώς στην άκρη του ορίζοντα γεγονότος μιας μαύρης τρύπας. Δηλαδή, το όριο που χωρίζει το "εσωτερικό" από το "εξωτερικό" χώρο μιας μαύρης τρύπας. Όταν αυτό συμβεί, το ένα σωμάτιο μερικές φορές πέφτει μέσα στη μαύρη τρύπα (προς το χώρο της ανωμαλίας ή ιδιομορφίας), ενώ το άλλο διαφεύγει. Όπως βλέπουμε στην παρακάτω εικόνα όπου σωμάτιο (p) - αντισωμάτιο (a):

	[[Εικόνα:Hawkrad.gif]]		[[Εικόνα:Hawkrad.gif]]

	Αποτέλεσμα; Χωρίς τον εικονικό συνεργάτη του, το σωματίδιο που διαφεύγει γίνεται πραγματικό σωματίδιο και μεταφέρει μακριά (έξω από τη μαύρη τρύπα) ένα πολύ μικρό μέρος της μάζας - ενέργειας της μαύρης τρύπας. Έτσι αυτό το σωματίδιο καταναλίσκει περισσότερη ενέργεια από αυτή που έχει, και έτσι συνεισφέρει "αρνητική ενέργεια" στη μαύρη τρύπα. Μπορεί ~~τώρα~~, σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλαπλάσιου της ηλικίας του σύμπαντος (<math>10^{67}</math> χρόνια), η μαύρη τρύπα τελικά να εξατμιστεί, χάνοντας όλη της την ενέργεια, χάρις στα ~~διαφυγόντα~~ σωματίδια.		Αποτέλεσμα; Χωρίς τον εικονικό συνεργάτη του, το σωματίδιο που διαφεύγει γίνεται πραγματικό σωματίδιο και μεταφέρει μακριά (έξω από τη μαύρη τρύπα) ένα πολύ μικρό μέρος της μάζας - ενέργειας της μαύρης τρύπας. Έτσι αυτό το σωματίδιο καταναλίσκει περισσότερη ενέργεια από αυτή που έχει, και έτσι συνεισφέρει "αρνητική ενέργεια" στη μαύρη τρύπα. Μπορεί λοιπόν, σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλαπλάσιου της ηλικίας του σύμπαντος (<math>10^{67}</math> χρόνια), η μαύρη τρύπα τελικά να εξατμιστεί, χάνοντας όλη της την ενέργεια, χάρις στα διαφύγοντα σωματίδια.

	~~Είναι~~ εξαιρετικά δύσκολο να ~~επιτευχθεί η ανίχνευση τους~~, ~~μπορεί~~ να μην γίνει ποτέ, είναι θεωρητική πρόβλεψη που έχει ~~πάντως~~ (λόγω της εγκυρότητας των επιμέρους κλάδων απ’ τους οποίους προκύπτει) ~~ισχυρά ερείσματα~~ και είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει.
			Η [[Ακτινοβολία Hawking]] όπως ονομάζεται είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανιχνευθεί, ίσως να μην γίνει ποτέ, είναι θεωρητική πρόβλεψη που έχει βέβαια ισχυρές βάσεις (λόγω της εγκυρότητας των επιμέρους κλάδων απ’ τους οποίους προκύπτει) και είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει.


	[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]		[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]

Quendi: /* Εξαέρωση μελανών οπών-Ακτινοβολία Hawking */

2006-10-14T14:38:18Z

Εξαέρωση μελανών οπών-Ακτινοβολία Hawking

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:38, 14 Οκτωβρίου 2006
Γραμμή 111:		Γραμμή 111:
	[[Εικόνα:Hawkrad.gif]]		[[Εικόνα:Hawkrad.gif]]

	Αποτέλεσμα; Χωρίς τον εικονικό συνεργάτη του, το σωματίδιο που διαφεύγει γίνεται πραγματικό σωματίδιο και μεταφέρει μακριά (έξω από τη μαύρη τρύπα) ένα πολύ μικρό μέρος της μάζας - ενέργειας της μαύρης τρύπας. Έτσι αυτό το σωματίδιο καταναλίσκει περισσότερη ενέργεια από αυτή που έχει, και έτσι συνεισφέρει "αρνητική ενέργεια" στη μαύρη τρύπα. Μπορεί τώρα, σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλαπλάσιου της ηλικίας του σύμπαντος (<math>10^67</math> χρόνια), η μαύρη τρύπα τελικά να εξατμιστεί, χάνοντας όλη της την ενέργεια, χάρις στα διαφυγόντα σωματίδια.		Αποτέλεσμα; Χωρίς τον εικονικό συνεργάτη του, το σωματίδιο που διαφεύγει γίνεται πραγματικό σωματίδιο και μεταφέρει μακριά (έξω από τη μαύρη τρύπα) ένα πολύ μικρό μέρος της μάζας - ενέργειας της μαύρης τρύπας. Έτσι αυτό το σωματίδιο καταναλίσκει περισσότερη ενέργεια από αυτή που έχει, και έτσι συνεισφέρει "αρνητική ενέργεια" στη μαύρη τρύπα. Μπορεί τώρα, σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλαπλάσιου της ηλικίας του σύμπαντος (<math>10^{67}</math> χρόνια), η μαύρη τρύπα τελικά να εξατμιστεί, χάνοντας όλη της την ενέργεια, χάρις στα διαφυγόντα σωματίδια.

	Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί η ανίχνευση τους, μπορεί να μην γίνει ποτέ, είναι θεωρητική πρόβλεψη που έχει πάντως (λόγω της εγκυρότητας των επιμέρους κλάδων απ’ τους οποίους προκύπτει) ισχυρά ερείσματα και είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει.		Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί η ανίχνευση τους, μπορεί να μην γίνει ποτέ, είναι θεωρητική πρόβλεψη που έχει πάντως (λόγω της εγκυρότητας των επιμέρους κλάδων απ’ τους οποίους προκύπτει) ισχυρά ερείσματα και είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει.

Quendi στις 14 Οκτωβρίου 2006 στις 14:34

2006-10-14T14:34:20Z

Εμφάνιση αλλαγών

Maxplanck στις 11 Σεπτεμβρίου 2006 στις 08:39

2006-09-11T08:39:37Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:39, 11 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.Πρόκειται για μια εξήγηση με βάση τη κλασική φυσική. Στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.Πρόκειται για μια εξήγηση με βάση την κλασική φυσική. Στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.

	Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].		Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].

Maxplanck στις 11 Σεπτεμβρίου 2006 στις 08:39

2006-09-11T08:39:02Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:39, 11 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο. ~~Αυτό πρόκειται~~ για μια εξήγηση με βάση ~~της~~ κλασική φυσική. ~~Στην~~ Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.Πρόκειται για μια εξήγηση με βάση τη κλασική φυσική. Στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.

	Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].		Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].

	Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της ~~δημιουργιας~~ του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.		Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

	Γενικά, η [[Παρατήρηση Μελανής Οπής\|παρατήρηση μελανής οπής]] είναι μια δύσκολη υπόθεση.		Γενικά, η [[Παρατήρηση Μελανής Οπής\|παρατήρηση μελανής οπής]] είναι μια δύσκολη υπόθεση.

Heal στις 10 Σεπτεμβρίου 2006 στις 23:36

2006-09-10T23:36:17Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 23:36, 10 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας~~]] και εμφανίζεται κατά τα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|αστρικής εξέλιξης~~]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] ~~μεγάλης μάζας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής~~ του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος ~~ξεπεράσει την ακτίνα~~ [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής ~~υπερβαίνει~~ την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο. Αυτό πρόκειται για μια εξήγηση με βάση της κλασική φυσική. Στην Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.

	Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].		Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].

Maxplanck στις 10 Σεπτεμβρίου 2006 στις 18:37

2006-09-10T18:37:51Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 18:37, 10 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 7:		Γραμμή 7:
	Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργιας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.		Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργιας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

	Γενικά, η παρατήρηση μελανής οπής είναι μια δύσκολη υπόθεση.		Γενικά, η [[Παρατήρηση Μελανής Οπής\|παρατήρηση μελανής οπής]] είναι μια δύσκολη υπόθεση.


	[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]		[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]

Maxplanck στις 10 Σεπτεμβρίου 2006 στις 18:26

2006-09-10T18:26:56Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 18:26, 10 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]] και εμφανίζεται κατά τα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|αστρικής εξέλιξης]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] μεγάλης μάζας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος ξεπεράσει την ακτίνα [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] μεγάλης μάζας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος ξεπεράσει την ακτίνα [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.

Maxplanck στις 10 Σεπτεμβρίου 2006 στις 18:21

2006-09-10T18:21:19Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 18:21, 10 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:

	Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργιας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.		Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργιας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

			Γενικά, η παρατήρηση μελανής οπής είναι μια δύσκολη υπόθεση.


	[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]		[[Κατηγορία:Αστροφυσική]]

Heal στις 31 Αυγούστου 2006 στις 02:12

2006-08-31T02:12:29Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 02:12, 31 Αυγούστου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι]] μεγάλης μάζας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος ξεπεράσει την ακτίνα [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] μεγάλης μάζας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος ξεπεράσει την ακτίνα [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής υπερβαίνει την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.

	Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].		Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:39, 11 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.		Πρόκειται για υπέρπυκνο αντικείμενο που προβλέπεται απο τη [[Γενική Θεωρία της Σχετικότητας]]. Τρεις είναι οι βασικοί τρόποι που έχουν προταθεί για τη δημιουργία των μελανών οπών.

	Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο. ~~Αυτό πρόκειται~~ για μια εξήγηση με βάση ~~της~~ κλασική φυσική. ~~Στην~~ Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.		Από αστρική κατάρρευση. Όταν ένα [[Αστέρι\|αστέρι]] φτάσει στα τελευταία στάδια της [[Αστρική Εξέλιξη\|εξέλιξης]] του και η μάζα που απομένει ξεπερνάει τις 3.5 [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]] τότε η πίεση εκφυλισμένων σωματιδίων δεν μπορεί να συγκρατήσει τη βαρυτική κατάρρευση με αποτέλεσμα το αντικείμενο θεωρητικά να συστέλλεται στο διηνεκές. Όταν η φυσική διάσταση του σώματος γίνει μικρότερη της ακτίνας [[Schwarzschild, Karl\|Schwarzschild]] που ισούται με <math>2GM/c^2</math> τότε η ταχύτητα διαφυγής εξισώνεται με την ταχύτητα του φωτός με συνέπεια τίποτα να μην μπορεί να διαφύγει από το αντικείμενο.Πρόκειται για μια εξήγηση με βάση τη κλασική φυσική. Στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας\|σχετικιστική περιγραφή αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο χώρος στρεβλώνεται σε τέτοιο βαθμό με αποτέλεσμα η μετατόπιση προς το ερυθρό να απειρίζεται και κανένα φωτόνιο να μη μπορεί να διαφύγει.

	Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].		Στους πυρήνες [[Γαλαξίας\|γαλαξιών]]: Έχει διαπιστωθεί ότι στους περισσότερους γαλαξίες βρίσκεται μια γιγαντιαία μελανή οπή, με μάζα αρκετά εκατομμύρια [[Ηλιακή Μάζα\|Ηλιακές Μάζες]]. Η μελανή οπή αυτή δημιουργήθηκε παράλληλα με τη δημιουργία του [[Γαλαξίας\|γαλαξία]].

	Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της ~~δημιουργιας~~ του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.		Αρχέγονες Μελανές οπές: Δημιουργήθηκαν στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του [[Σύμπαν\|Σύμπαντος]], έχουν απειροελάχιστη μάζα και διαστάσεις. Ακόμη δεν έχουν επιβεβαιωθεί παρατηρησιακά, αλλά παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

	Γενικά, η [[Παρατήρηση Μελανής Οπής\|παρατήρηση μελανής οπής]] είναι μια δύσκολη υπόθεση.		Γενικά, η [[Παρατήρηση Μελανής Οπής\|παρατήρηση μελανής οπής]] είναι μια δύσκολη υπόθεση.