Γενική Θεωρία της Σχετικότητας - Ιστορικό εκδόσεων

IonnKorr: Η Γενική Σχετικότητα μετονομάστηκε σε Γενική Θεωρία της Σχετικότητας

2006-10-30T04:27:20Z

Η Γενική Σχετικότητα μετονομάστηκε σε Γενική Θεωρία της Σχετικότητας

← Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 04:27, 30 Οκτωβρίου 2006
(Καμία διαφορά)

IonnKorr: Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας μετονομάστηκε σε Γενική Σχετικότητα

2006-10-30T04:26:49Z

Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας μετονομάστηκε σε Γενική Σχετικότητα

← Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 04:26, 30 Οκτωβρίου 2006
(Καμία διαφορά)

IonnKorr στις 13 Οκτωβρίου 2006 στις 11:23

2006-10-13T11:23:53Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:23, 13 Οκτωβρίου 2006
Γραμμή 42:		Γραμμή 42:
	Επίσης δεν έχει ελεγθεί σε περιοχές πολύ υψηλών πεδίων βαρύτητας όπου τα κβαντικά φαινόμενα έχουν καίρια σημασία. Για τέτοια ζητήματα έχουν αναπτυχθεί θεωρίες ενοποίησης αλλά πρόκειται για πεδίο έντονης έρευνας και δεν υπάρχουν ακόμη οριστικές απαντήσεις.		Επίσης δεν έχει ελεγθεί σε περιοχές πολύ υψηλών πεδίων βαρύτητας όπου τα κβαντικά φαινόμενα έχουν καίρια σημασία. Για τέτοια ζητήματα έχουν αναπτυχθεί θεωρίες ενοποίησης αλλά πρόκειται για πεδίο έντονης έρευνας και δεν υπάρχουν ακόμη οριστικές απαντήσεις.

	[[Κατηγορία:~~Βασικές Έννοιες Φυσικής~~]]		[[Κατηγορία:Φυσικές Θεωρίες]]
	[[Κατηγορία:Κοσμολογία]]		[[Κατηγορία:Κοσμολογία]]

Maxplanck στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 στις 19:12

2006-09-22T19:12:47Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 19:12, 22 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.		Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.

	Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του '''γενικού συναλλοιώτου''': οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|~~αδρανεικά~~]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας.		Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του '''γενικού συναλλοιώτου''': οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανειακά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας.

Maxplanck στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 στις 16:17

2006-09-22T16:17:01Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 16:17, 22 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 34:		Γραμμή 34:
	== Όρια εφαρμογής ==		== Όρια εφαρμογής ==

	Η Γ.Θ.Σ. στο όριο των χαμηλών βαρυτικών πεδίων προσεγγίζεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασσική θεωρία. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποίειται η ~~Νευώνεια~~ μηχανική αφού δίνει ακριβή αποτελέσματα και απαιτεί απλούστερους υπολογισμούς σε σχέση με τη Γ.Θ.Σ.		Η Γ.Θ.Σ. στο όριο των χαμηλών βαρυτικών πεδίων προσεγγίζεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασσική θεωρία. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποίειται η Νευτώνεια μηχανική αφού δίνει ακριβή αποτελέσματα και απαιτεί απλούστερους υπολογισμούς σε σχέση με τη Γ.Θ.Σ.

	Επίσης απουσία πηγών βαρυτικού πεδίου η Γ.Θ.Σ. περιλαμβάνει ως υποπερίπτωση την [[Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας]].		Επίσης απουσία πηγών βαρυτικού πεδίου η Γ.Θ.Σ. περιλαμβάνει ως υποπερίπτωση την [[Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας]].

Maxplanck στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 στις 16:15

2006-09-22T16:15:49Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 16:15, 22 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.		Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.

	Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του '''γενικού συναλλοιώτου''': οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Σχετικότητας.		Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του '''γενικού συναλλοιώτου''': οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας.

Maxplanck στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 στις 16:15

2006-09-22T16:15:25Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 16:15, 22 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 14:		Γραμμή 14:
	== Βαρύτητα ==		== Βαρύτητα ==

	Η γενική θεωρία της σχετικότητας εκτός του ότι πλέον παρέχει τη δυνατότητα περιγραφής των νόμων της φυσικής σε όλα τα συστήματα αναφοράς, δίνει μια πιο ακριβή περιγραφή της [[Βαρύτητα\|~~βαρύτητητας~~]]. Η κεντρική ιδέα της είναι ότι η μάζα καμπυλώνει τον χωροχρόνο και η καμπύλωση του χωροχρόνου καθορίζει την κίνηση της μάζας.		Η γενική θεωρία της σχετικότητας εκτός του ότι πλέον παρέχει τη δυνατότητα περιγραφής των νόμων της φυσικής σε όλα τα συστήματα αναφοράς, δίνει μια πιο ακριβή περιγραφή της [[Βαρύτητα\|βαρύτητας]]. Η κεντρική ιδέα της είναι ότι η μάζα καμπυλώνει τον χωροχρόνο και η καμπύλωση του χωροχρόνου καθορίζει την κίνηση της μάζας.

	== Πειραματικές-Παρατηρησιακές Επιβεβαιώσεις ==		== Πειραματικές-Παρατηρησιακές Επιβεβαιώσεις ==

Maxplanck στις 21 Σεπτεμβρίου 2006 στις 21:03

2006-09-21T21:03:21Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 21:03, 21 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 9:		Γραμμή 9:
	Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.		Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.

	Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του γενικού συναλλοιώτου: οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Σχετικότητας.		Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του '''γενικού συναλλοιώτου''': οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Σχετικότητας.

Maxplanck στις 21 Σεπτεμβρίου 2006 στις 21:02

2006-09-21T21:02:32Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 21:02, 21 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 7:		Γραμμή 7:
	Η βασική αρχή της Γενικής Θεωρίας της σχετικότητας είναι η αρχή της ισοδυναμίας. Ένας παρατηρητής εντός ενός επιταχυνόμενου συστήματος αναφοράς αντιλαμβάνεται ακριβώς τα ίδια πράγματα με έναν παρατηρητή που βρίσκεται εντός ενός βαρυτικού πεδίου.		Η βασική αρχή της Γενικής Θεωρίας της σχετικότητας είναι η αρχή της ισοδυναμίας. Ένας παρατηρητής εντός ενός επιταχυνόμενου συστήματος αναφοράς αντιλαμβάνεται ακριβώς τα ίδια πράγματα με έναν παρατηρητή που βρίσκεται εντός ενός βαρυτικού πεδίου.

	Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς~~. Κατά συνέπεια~~ ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.		Η παραπάνω αρχή σχετίζεται με το ότι η [[Μάζα\|μάζα]] των σωμάτων εμφανίζει διττή φύση: α) αποτελεί μέτρο της αδράνειας των σωμάτων (αδρανειακή μάζα) και β) εισερχόμενη στο νόμο της παγκόσμιας έλξης, αποτελεί μέτρο των ελκτικών δυνάμεων οι οποίες αναπτύσσονται ανάμεσα στα σώματα (βαρυτική μαζα). Οι δυο αυτές μορφές δεν υποχρεούνται να ταυτίζονται κατ' ανάγκην, όμως τα πειράματα που εκτέλεσε ο Eotvos στα τέλη του 19ου αιώνα αλλά και επόμενα συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Κατά συνέπεια ένας παρατηρητής δεν μπορεί να ξεχωρίσει εάν εκτελεί ελεύθερη πτώση ή βρίσκεται σε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς και γενικότερα ένα επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς μπορεί να ταυτισθεί πλήρως με ένα βαρυτικό πεδίο.

	Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του γενικού συναλλοιώτου: οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Σχετικότητας.		Επίσης σημαντική θέση έχει η αρχή του γενικού συναλλοιώτου: οι νόμοι της φυσικής πρέπει να είναι ίδιοι σε όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα αναφορας, [[Αδρανειακό Σύστημα Αναφορας\|αδρανεικά]] ή μη, και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της Γενικής Σχετικότητας.

Heal στις 21 Σεπτεμβρίου 2006 στις 20:48

2006-09-21T20:48:14Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 20:48, 21 Σεπτεμβρίου 2006
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας προτάθηκε απο τον [[Einstein, Albert\|Albert Einstein]] to 1916 και έκτοτε αποτελεί ένα από τα πλέον αγαπημένα πεδία στα οποία διασταυρώνονται τα ξίφη της επιστημονικής διανόησης. Η σημασία της στην Κοσμολογία ειναι πολύ μεγάλη καθόσον έννοιες όπως τα βαρυτικά κύματα αλλά και οι [[Μελανή Οπή\|μαύρες τρύπες]] αποτελούν σαφείς προβλέψεις της εν λόγω θεωρίας.		Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας προτάθηκε απο τον [[Einstein, Albert\|Albert Einstein]] to 1916 και έκτοτε αποτελεί ένα από τα πλέον αγαπημένα πεδία στα οποία διασταυρώνονται τα ξίφη της επιστημονικής διανόησης. Η σημασία της στην Κοσμολογία ειναι πολύ μεγάλη καθόσον έννοιες όπως τα βαρυτικά κύματα αλλά και οι [[Μελανή Οπή\|μαύρες τρύπες]] αποτελούν σαφείς προβλέψεις της εν λόγω θεωρίας.

	Για την ιστορία αξίζει να αναφερθει η σημαντική βοήθεια που προσέφερε στον Einstein o λαμπρός μαθηματικός [[~~Καραθοδωρής~~, Κωνσταντίνος\|Κ. ~~Καραθοδωρής~~]].		Για την ιστορία αξίζει να αναφερθει η σημαντική βοήθεια που προσέφερε στον Einstein o λαμπρός μαθηματικός [[Καραθεοδωρή, Κωνσταντίνος\|Κ. Καραθεοδωρή]].

	== Αξιώματα ==		== Αξιώματα ==