astronomia.gr - Συνεισφορές χρήστη [el]

Κλίμακα Elger

2007-10-02T16:14:44Z

Βολιωτης:

Με τη κλίμακα Elger εκτιμάται η λαμπρότητα των διάφορων Σεληνιακών περιοχών , αφού πρώτα σχεδιαστούν με το χέρι .Για αυτό το λόγο ο παρατηρητής χρησιμοποιεί διαφορετικούς χρωματικούς τόνους στο σχέδιο του οι οποίοι διαφέρουν ανάλογα με τη μεγέθυνση υπό την οπία γίνεται η παρατήρηση αλά και από τη λαμπρότητα της κάθε περιοχής .Η κλίμακα χρησιμοποιείται από τον 18ο αιώνα από τον Γερμανό αστρονόμο Schroeter ενώ καταφράφτηκε σε βιβλίο( “the Moon” ,1896) από τον Elger τον 19o αιώνα .
Η παρακάτω κλίμακα ισχύει υπό μεγέθυνση 50Χ .

0 :Μαύρο για τις σκοτεινότερες σκιές
1 :Πολύ σκούρο γκριζομαύρο για σκούρες περιοχές υπό πολύ πλάγιο φωτισμό
2:Σκούρο γκρι – το νότιο μισό του πυθμένα του Grimaldi
3:Μεσαίο γκρι-το βόρειο μισό του πυθμένα του Grimaldi
4:Γκριζικίτρινο( απαλό)-ο γενικός τόνος της περιοχής δυτικά του Proclus
5:Καθαρό ανοιχτό γκρι-ο γενικός τόνος του πυθμένα του Αρχιμήδη
6:Ανοιχτό υπόλευκο γκρι-για το σύστημα ακτίνων του Κοπέρνικου
7:Λευκόγκριζο- για το σύστημα ακτίνων του Kepler
8:Καθαρό λευκό-για περιοχές όπως ο νότιος πυθμένας του Κοπέρνικου
9:Αστραφτερό λευκό-για περιοχές όπως το χείλος του Τυχώνα
10:Υπέρλαμπρο λευκό-για περιοχές όπως το κεντρικό ύψωμα του Αρίσταρχου

Κλίμακα Elger

2007-10-02T16:12:21Z

Βολιωτης:

Χρόνος Αλλοίωσης

2007-07-09T10:19:43Z

Βολιωτης:

Έχει ενδιαφέρον όταν η κίνηση ενός αστέρα παρεκτρέπεται από την αρχική του τροχιά λόγω της προσέγγισης άλλου ή άλλων αστέρων .Και οι δύο ορισμοι τοθ ισχύουν σε τέτοια περίπτωση .

Ο πρώτος ορισμός αναφέρει ότι χρόνος αλλοίωσης είναι ο χρόνος που απατείται ώστε ώστε το άθροισμα των παραπάνω εκτροπών να γίνει ίσο με 1 ακτίνιο ή 90 μοίρες .

Σύμφωνα με τον δεύτρο ορισμό χρόνος αλλοίωσης είναι ο χρόνος που απαιτείται ώστε το άθροισμα των τετραγώνων των μεταβολών της ταχύτητας του αστέρα που εκτρέπεται από την αρχική του πορεία , να γίνει ίσο με το τετράγωνο της αρχικής του ταχύτητας .

Όριο Oppenheimer-Vollkoff-Snyder

2007-07-09T10:18:24Z

Βολιωτης:

Είναι η μέγιστη οριακή τιμή μάζας που μπορεί να έχει ένας αστέρας νετρονίων .
Επειδή η συμπεριφορά της ύλης σε υψηλή πυκνότητα , όπως έχουν οι αστέρες νετρονίων , δεν είναι γνωστή η τιμή αυτολυ του ορίουν δεν είναι γνωστή με ακρίβεια αλλά υπολογίζεται μεταξύ 2-3 φορές τη μάζα του Ήλιου .
Το Όριο Oppenheimer -Vollkoff -Snyder είναι αντλιστοιχο με το όριο Chandrasekhar για τους λευκούς νάνους .

Συζήτηση:Κλίμακα Bortle

2007-06-29T17:42:36Z

Βολιωτης:

Παρακαλώ όταν ανεβάζουμε ένα άρθρο στην εγκυκλοπαίδεια να ελέγχεται σωστή σύνταξη, ορθογραφία και να μπαίνουν τόνοι!
--[[Χρήστης:Quendi|Quendi]] 11:12, 29 Ιουνίου 2007 (UTC)

Lol . Οπως το " ελεγχεται " ?

Σωστό είναι το "ελέγχεται" σαν γ πρόσωπο ενικός παθητικής φωνής
"η σωστή σύνταξη να ελέγχεται (από εμας), όταν ανεβάζουμε άρθρο".

Αλλιώς θα έλεγε "όταν ανεβάζετε να ελέγεχετε (εσείς)"

ΓΜ

καλά τα λέει ο Γιώργος! :) Μια φιλική παραίνεση ήταν εξάλλου!

--[[Χρήστης:Quendi|Quendi]] 16:50, 29 Ιουνίου 2007 (UTC)

"Μια φιλική παραίνεση ήταν εξάλλου! "
Α΄΄ιμονο !Δεν υπεθεσα κατι αλλο .
Απλως και συντακτικως θ αεπρεπε αν υπαρχει ειτε το" : " ειτε το αρθρο "η " .

Συζήτηση:Κλίμακα Bortle

2007-06-29T11:42:07Z

Βολιωτης:

Κλίμακα Bortle

2007-06-28T15:44:22Z

Βολιωτης:

Η κλίμακα Bortle είναι ένα εμπειρικό μέτρο σύγκρισης του πόσο σκοτεινός είανι ο ουρανός τη νύχτα παρατήρησης .Δημιουργήθηκε από τον John Bortle .

Κατηγορια 1 Το ζωδιακο φως φαινεται αψογα και το Μ33 φαινεται κοιτωντας το ευθεως με γυμνο ματι .

Κατηγορια 2 Υπαρχει εμηδαμινη φωτορυπανση , το Μ33 φαινεται ευκολα κοιτωντας το ευθεως με γυμνο ματι .Το καλοκαιρι φαινονται παρα πολλες λεπτομεριες του Γαλαξια ακομη και με γυμνο ματι .

Κατηγορια 3 Υπαρχει λιγη περισσοτερη φωτορυπανση σε σχεση με τη Κατηγορια 2 . ΤΟ καλοκαιρι στον Γαλαξιας φαινονται πολλες λεπτομεριες .Τα Μ4 Μ5 Μ15 Μ 22 ξεχωριζουν καθαρα με γυμνο ματι .Το Μ33 με γυμνο ματι φαινεται με πλαγια διοπτρευση .Την ανοιξη και το Φθινοπωρο το ζωδιακο φως ξεχωριζει αρκετα στα βορεια πλατη μετα το λυκοφως καικατα το λυκαυγες αντιστοιχα .

Κατηγορια 4 Ο Ουρανος εχει μεγαλυτερη φωτορυπανσηαπο τη προηγουμενη κατηγορια κυριως πανς απο τα πιο πυκνοκατοικημενα μερη .ΤΟ ζωδιακο φως εντοπιζεται ευκολα αλλα οχι σε ολη του την εκταση .Διακρινεται καλα και ο Γαλαξιας αλλ αοχι με λεπτομεριες .Το Μ33 ειναι σχετικα δυσκολος στοχος για το γυμνο ματι ακομη και με πλαγια διοπτρευση .

Κατηγορια 5 Ισα που ξεχωριζουν καποι αμερη του ζωδιακου φωτος κι αυτα την Ανοιξη και το Φθινοπωρο οποτε και φαινεται πιο ευκολα .Κοντα στον οριζοντα ο Γαλαξιας ειναι δυσκολος στον εντοπισμο του .Το μεγιστο μεγεθος που διακρινει το γυμνο ματι ειναι μεταξυ 5.6 κι 6 .

Κατηγορια 6 Το ζωδιακο φως δε φαινεται καθολου .Ο Γαλαξιας δικαρινεται ελαχιστα και μονο κοντα στο ζενιθ του τοπου .Το Μ33 φαινεται μονο με κιαλια και ντο Μ 31 ισα που διακρινεται με το γυμνο ματι .Το μεγιστο μεγεθος που διακρινει το γυμνο ματι ειναι περιπου 5.0 .

Κατηγορια 7 .Ο Γαλαξιας δε φαινεται καθολου με το γυμνο ματι .Το Μ44 και το Μ31 σε στιγμες με καλες ατμοσφαρικες συνθηκες ισα που διακρινονται με γυμνο ματι .

Κατηγορια 8 .Τα Μ 44 και Μ31 ισα που φαινονται με γυμνο ματι .Το μεγιστο μεγεθος που διακρινει το γυμνο ματι ειναιμικροτερο του 4.5 .

Κατηγορια 9 Η φωτορυπανση φαινεται σε ολη τη θεα του ουρανου .Οι αμυδροι αστερισμοι δε φαινονται καθολου ενω οι πιο φωτεινοι ξεχωριζουν με πολλη συσκολια .Το μεγιστο μεγεθος που διακρινει το γυμνο ματι ειναι μικροτερο απο 4 .0 .

Συζήτηση:Συνάρτηση Λαμπρότητας

2006-11-29T10:05:48Z

Βολιωτης:

Φίλοι κατι εχω λαθος (τα παντα δηλαδη ) δεν εχω ξαναδουλεψει το LaTex θα το διορθωσω .

Συνάρτηση Λαμπρότητας

2006-11-29T10:03:23Z

Βολιωτης:

Είναι η συνάρτηση που μας δείχνει πόσοι αστέρες του ίδιου απολύτου μεγέθους υπάρχουν σε κάποια ορισμέμη απόσταση .
Αυτή η συνάρτηση φ έχει τον τύπο :

<math>\, int_{-infy}6{infty}phisqsusetM,R sqsuset\,dR=1<math/>

όπου Μ είναι το απόλυτο μέγεθος και R η απόσταση</math>

Κύκλος Καλλίπου

2006-09-28T10:04:18Z

Βολιωτης:

Είναι η περίοδος 76 ετών .Η φάσεις της Σελήνης επαναλαμβάνονται στα ίδια χρονικά διαστήματα και ημερομηνίες κάθε 76 χρόνια .

Ο κύκλος του Καλλίπου είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερος από τον κύκλο του Μέτωνα .Επίσης είναι και πιο ακριβής ‘ ωστόσο δε εφαρμοζόταν στην αρχαιότητα λόγω της μεγάλης περιόδου του .

Σεληνιακά Παροδικά Φαινόμενα

2006-09-18T11:45:49Z

Βολιωτης:

Τα Σεληνιακά Παροδικά Φαινόμενα (Σ.Π.Φ. ) είναι απότομες αλλαγές οι οποίες παρατηρούνται σε πολυάριθμες Σεληνιακές περιοχές .Υπάρχουν πολλοί τύποι Σ.Π.Φ. και πολλές θεωρίες για να τα εξηγήσουν .

Τα Σ.Π.Φ. μπορούν να παρατηρηθούν με διάφορες μορφές όπως:

1 Αεριώδη: Πραγματοποιείται, πιθανώς, με μια παραγωγή αερίου από το Σεληνιακό υπέδαφος. Συνοδεύεται από επισκίαση της σεληνιακής περιοχής κοντά στη θέση όπου το αέριο ελευθερώνεται έχει παρατηρηθεί στη θάλασσα Crisium , και στους κρατήρες Πλάτωνα, Aristarchus και Tycho.

2 Επισκίαση: Συνδέεται με απελευθέρωση αερίων. Κατά τη διάρκεια αυτής απελευθέρωσης η περιοχή όπου πραγματοποιείται φαίνεται να εξαφανίζεται. Έχει παρατηρηθεί στους εσωτερικούς κρατήρες της θάλασσας Crisium και του Πλάτωνα.

3 Λάμψη: Συνδέεται με ασυνήθιστο άλβεδο των σεληνιακών πλαισίων κρατήρων, ή την ακραία αύξηση του αλβέδου στα σεληνιακά χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Έχει παρατηρηθεί στους κρατήρες Censorinus και Aristarchus και στη περιοχή γύρω από τον Proclus .

4 Λάμψη σύγκρουσης: Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει όταν ένας μετεωρίτης προσκρούει στη σεληνιακή επιφάνεια. Η ενέργεια αυτού του αντίκτυπου προκαλεί την πυράκτωση.

5 Σημειακή λάμψη: Όταν παρατηρείται σημειακή λάμψη στη σεληνιακή επιφάνεια . Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, συνήθως σε ηλικία 3 ή 4ημερών. Πολλές σημειακές λάμψεις έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια ολικών σεληνιακών εκλείψεων.

6 Γαλαζωπή όψη: Η πλειοψηφία των γαλαζωπών λάμψεων παρατηρείται στο φωτισμένο μέρος της Σελήνης . Το χρώμα τους ποικίλλει από μια γαλαζωπή απόχρωση έως ένα μπλε ηλεκτρικό. Συνήθως συνδέεται με επισκίαση. Η περιοχή στην οποία έχουν καταγραφεί οι περισσότερες είναι ο κρατήρας Aristarchus.

7 Κοκκινωπή όψη: Παρόμοια με τη γαλαζωπή. Κοκκινωπές λάμψεις έχουν παρατηρηθεί γύρω από τον κρατήρα Aristarchus και στο εσωτερικό του κρατήρα Gassendi .

8 Αλλαγή σκιών: Πραγματοποιείται όταν η σκιά ενός σεληνιακού χαρακτηριστικού γνωρίσματος φαίνεται διαφορετική από το αναμενόμενο δηλαδή πιο γκρίζα παρά μαύρη. Επίσης υπάρχει μια σκιά όταν δεν αναμένεται ή και αντίστροφα.

9 Αύξηση οπτικής αντίθεσης: Εμφανίζεται στη ζώνη μεταξύ Δύσης και ανατολής ή μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών περιοχών. Συνδέεται με την γκριζωπή εμφάνιση ή ασυνήθιστη εμφάνιση ενός κρατήρα μέσα στον φωτισμένο τομέα της σεληνιακής επιφάνειας.

10 Σκοτείνιασμα: Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει όταν ένα σεληνιακό χαρακτηριστικό γνώρισμα ή περιοχή σκουραίνει .Αυτό το φαινόμενο έχει πολλές όψεις .Έχει παρατηρηθεί στους κρατήρες Picard, Reiner και το εσωτερικό του Proclus .

11- Επαναλαμβανόμενα σεληνιακά φαινόμενα: Αυτό το φαινόμενο δεν είναι ένα πραγματικό Σ.Π.Φ. αλλά μόνο μια οπτική πλάνη λόγω της γωνίας του φωτισμού και της φάσης του φεγγαριού. Κατά συνέπεια μερικά σεληνιακά χαρακτηριστικά γνωρίσματα θα έχουν μακρύτερες, από ό,τι συνήθως, σκιές λόγω της υψηλής γωνίας του φωτισμού ή μετά από μερικές ημέρες αφότου έχει κινηθεί η διαχωρίζουσα από το παρατηρούμενο χαρακτηριστικό γνώρισμα.

ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ Σ.Π.Φ.

1 - Παλιρροιακές δυνάμεις: Οι παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνται από τη Γη είναι σε θέση να προκαλέσουν πίεση στο σεληνιακό μανδύα(ένα από τα πρώτα στρώματα του υπεδάφους)με αποτέλεσμα να απελευθερώνεται αέριο .

2Μεταβολή του αλβέδου: Όταν το άλβεδο να ποικίλει λόγω της μετακίνησης σκόνης.

3 Μεγάλη θερμική διαφορά: Λόγω της τεράστιας διαφοράς θερμοκρασίας στη σεληνιακή επιφάνεια τα διαφορετικά υλικά συστέλλονται και διαστέλλονται σε διαφορετικό βαθμό.

4 - μαγνητικές αιτίες: Το ηλιακό πλάσμα αλληλεπιδρά με τη σεληνιακή επιφάνεια. Οι θερμικές ακτίνες διεισδύουν βαθιά μέσα στο σεληνιακό υπέδαφος και για αυτό ίσως η ηλεκτρομαγνητική επίδραση να είναι αρμόδια για Σ.Π.Φ. .

5 - Υπεριώδης ακτινοβολία: Αυτή η ακτινοβολία πηγάζει από τον Ήλιο και ίσως είναι η αιτία για το φθορισμό στα οπτικά μήκη κύματος δεδομένου ότι καμία σεληνιακή ατμόσφαιρα δεν την εμποδίζει από το να φτάσει στη Σεληνιακή επιφάνειας.

6 – Ηλιακός άνεμος: Όταν ο Ηλιακός άνεμος φτάνει στη σεληνιακή επιφάνεια , παράγεται ηλεκτρική εκκένωση ή ακόμη δημιουργούνται χημικά μόρια που απελευθερώνουν την ενέργεια με έκρηξη.

7 - Φασματική διάθλαση: Το ηλιακό φως διαθλάται σε διαφορετικές γωνίες από τη σεληνιακή σκόνη στη επιφάνεια αλλά όχι σε αρκετό βαθμό ώστε να αναλυθεί από ένα τηλεσκόπιο. Ανάλογα με τις γωνίες η διάθλαση θα παρατηρηθεί ως ένας από τους προαναφερόμενους τύπους των Σ.Π.Φ..

8 – Συγκρούσεις μετεωριτών: Η πρόσκρουση ενός μετεωρίτη στη σεληνιακή επιφάνεια ίσως να προκαλεί αρκετή ενέργεια στο ορατό παράθυρο του φάσματος προκαλώντας έτσι ένα Σ.Π.Φ..

9 –Σεληνιακοί σεισμοί: Οι σεισμοί συμβαίνουν συνήθως σε μεγάλα βάθη και να είναι σε θέση να απελευθερώσουν πίεση η οποία θα απελευθερώσει έπειτα την ενέργεια ή, θα προκαλέσει τριβή μεταξύ των βράχων στο σεληνιακό υπέδαφος με συνέπεια την παραγωγή ενέργειας υπό μορφή θερμότητας και ορατού φωτός.

10 –Χρωματική εκτροπή: Προκαλείται από άσχημο seeing .Έτσι όταν αυτή είναι η αιτία δε πρόκειται για πραγματικό Σ.Π.Φ. αλλά για χρωματικό σφάλμα του τηλεσκόπιου .

Τροχιά

2006-09-04T11:36:42Z

Βολιωτης:

Τροχιά

Η τροχιά ενός σώματος είναι η διαδρομή που αυτό ακολουθεί μέσα στο χώρο .Η τροχιά είναι μια κωνική τομή( η καμπύλη που σχηματίζεται από τη τομή ενός επιπέδου με έναν κώνο ) και ορίζεται ένας γεωμετρικός τόπος ο οποίος είναι διαφορετικός για κάποια είδος ουράνιων σωμάτων .
Οι πλανήτες ακολουθούν ελλειπτική τροχιά και στη θέση της μιας εστίας βρίσκεται ο αστέρας του ηλιακού συστήματος .Αν σε κάποιο ηλιακό σύστημα υπάρχουν τουλάχιστον δύο αστέρες τότε οι πλανήτες ακολουθούν μια πιο σύνθετη τροχιά γύρω από το κέντρο βάρους των αστέρων .
Τα είδη των τροχιών των κομητών είναι τρία :

Ελλειπτικές , με εκκεντρότητα e< 1 .Οι κομήτες με τέτοιες τροχιές κινούνται γύρω από τον Ήλιο και είναι περιοδικοί .
Παραβολικές , με εκκεντρότητα e= 1
Υπερβολικές , με εκκεντρότητα e > 1 .
Οι κομήτες που ακολουθούν μια από τις δύο τελευταίες τροχιές σπάνια επανεμφανίζονται κι αν αυτό συμβεί θα γίνει ύστερα από χιλιάδες ή ακόμη κι εκατομμύρια χρόνια .
Η θέση και η μορφή μιας τροχιάς πάνω στο επίπεδο της από ορισμένα στοιχεία τα οποία είναι :

α , δηλαδή ο μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς

e , δηλαδή η εκκεντρότητα της τροχιάς

i , δηλαδή η γωνία μεταξύ των επιπέδων της τροχιάς και της εκλειπτικής

Ω , το εκλειπτικό μήκος του αναβιβάζοντα συνδέσμου

Τ , η αστρική περίοδος

Τα , ο χρόνος διάβασης από το περιήλιο

Αλέξανδρος Φιλοθόδωρος